Ülkemizin ve dünyanın zor günlerden geçtiği bu günlerde ortalık toz duman..Teoriler senaryolar analizler her kafadan bir ses çıkıyor

Bir delinin ne düşünüp neye karar vereceği belli olmayan flu bir ortamda freni patlamış kamyon gibi meçhüle sürüklenen bir dünyaya tanık olduk..

Biz "oku"diye başlayan bir kutsal'kuranı kerim' kitabı okuyayarak.

"Korkma" diye başlayan

İstiklal marşımızı söyleyerek yetişmiş bir nesiliz...

Ülkemizin geldiği bu noktadan bir kaç analiz ile nerdeyiz ne yapıyoruz 

Ufak bir analizden kendimce yapmak istedim...

Ülkemizde okuma oranı çok yüksek deil kitap okumak gazete okumak pek yaygın deil..

Hepmizin çocukken yetişirken okuduğu ilk kitap o zamanlarda mahallerde hoca anne derdik yada camilerde hocalarımız vardı elif cuzdan başlayıp kurana geçer hatim ederdik..

İşte bir çoğumuz hatim ettik belkide hayatımızda okuduğumuz ilk ve tek kitapdı kuranı kerim..

Ama büyük çoğunluk hayatında okuduğu tek kitabın anlamını konusunu halen bilmiyor.

İşin kötüsü başka kitap okumadığı için yaşamını sadece öğütüyor....

Bir söz vardır "okumayan kimse kendisi ile okuyan kişi ise çevresi ile yaşar"

Çok doğru bir söz....

Şimdi tavsiyem o dur ki..

Hayatın tek kitap okumuş ve anlamını hala bilmeyen o insanlara geçde olsa türkçe mealini alıp..okuyup öğrenmelerini tavsiye ederim..

Sonra nemi olacak işte sorun orada başlayacak

Hırsızlık yasak devleti soymak yasak çocuk istismarı yasak yaşı küçük çocuklara tasallut taciz yasak..

Kul hakkı yasak...

Bunlar ilk aklıma gelenler..Tabi anlamını bilince bu işlerde bulunanlar bu işlere buluşanlara sahip çıkanlar dinen yasak olana kanunlar karşısında allem kullem edenler..zorda kalır...

Ama milletin vijdanında ve o herkesin hesap vereceği günde nasıl olacak biliyorlar..

Yada inançlarında şüphe var..riya ile davranıyorlar.

Ne diyelim herkes kendi doğruları ve kendine yakışan şekilde yaşar...

Korkma...Diye okuyarak büyüdük biz..

Türküm doğruyum çalışkanım diye okuyarak büyüdük biz...

Ülkemizi bizlere Cumhuriyet ile taçladırarak emanet eden..

Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını saygı ve rahmetle anıyorum...

Birazda yaşamdaki gerçekler ile yüzleşelim...

İnançları idealleri ve ülküleri ile yetişmiş bir nesiliz biz..

Şimdi ne olduda dejenere olduk..

Bir arkadaşımın çok sevdiğim bir sözü var

"ne nekadar olursa mutl eder seni"der bazen sohbetlerde..

Hakikaten şöyle bakınca kimseyi hiç bir miktar mutlu etmiyor..

Makam en yüksek para en çok kalabalık  en güzel giysi yemek en ve tüm enler oluyor.

Fakat doymuyoruz her defasında daha çok hatta bir taş beş kuş yine olmuyor.olmuyor olmuyor...

Yakın zamanda şu ismi garip bir adam dosya çıkardı..

Listeye bakınca daha iyi anlıyor insan bu hırs ve doyumsuzluğun insanları getirdiği rezil nokyatı..

Ve diyorum ki..

Hayatında okumayı sevmeyen cehaleti maddiyatla örtemeye çalışan ve dahi okuduğu tek kitap "kuranı kerim"olan herkesin okuduğu kitabın anlamını korkmadan öğrenmeye davet ediyorum..

Yazımı küçük bir anektodla sondırmak istedim..

Eşeği düğüne çağırmışlar,

Hiç sevinmemiş.

Diğer eşek sormuş; Niye sevinmedin?

Ya odun bitti, ya su bitti, yoksa düğüne beni niye çağırsınlar...

"Herkes çağrıldığı yeri sorgulamalı

Sevildiği için mi, işe yaradığı için mi?"

En büyük düşman Cehalettir......

Aktığın yeride

Yaktığın yeride..

Okuyarak..

Korkmadan...

Bilerek attığın adımlar ile güzelliklere barışa huzura refaha taşırsın..

Ve bu soruyu arada birde olsa mutlak sorun kendinize....

Bugün dünyada son günün olsaydı, ilk yapacağın şey ne olurdu?....