Bugün yaşanan Amerika-İsrail ve İran olaylarının temel sebebinin İslam Terörizmi olduğunu söylemek yanlış olmaz. Bu terörizm uzun yıllardır devam etmekle birlikte son 1 asırdır şiddetini arttırmış durumda. Lakin şiddetini veyahutta tarihi konuşmadan önce, terörün tanımını yapmak çok önemli. İslam’ın terörizm ile bağdaştırılması batılı devletlerce yapılmış bir iş. Bağdaştırılmasının yanında müslümanlara yapılan muameleler de terörist olmalarından kaynaklı. Bu sebepten, terörizm tanımlamasını da batılı devletlerin perspektifinden yapmak gerekiyor. Bunlar göz önüne alındığında İslam Terörizmi’nin tanımı: “Haris ve zalim birkaç devletin (Amerika, İsrail, İngiltere ve Fransa başta olmak üzere) kurduğu kukla düzene tabi olmamak ve itaat etmemek.” şeklinde yapılmalıdır. Bahsi geçen düzenin ne olduğunu ve nasıl kurulduğunu da anlatmak icap etmektedir. Bu kukla düzenin ismi bence “Medeniyettir”. Medeniyet; dünyanın her yerinde kadın, erkek, yaşlı, çocuk, sivil, hasta demeden öldüren ve öldürmediğini kendine köle yapan modern ülkelerin, daha rahat katletmek ve zulm etmek adına kurdukları düzenin adıdır. Sakarya Üniversitesinde, Tarih alanında yüksek lisans eğitimi alan bir öğrenci olarak vicdanım rahat bir şekilde şunu söyleyebilirim, tarihte bu modern devletlerden daha cani başka kimse olmamıştır. Afrika’da küçücük çocukları köle olarak kullanan, hatta bu çocuklar istediklerini yapmayınca ellerini kesen, hatta ve hatta daha sonra bu olayla alay etmek için kesik el şeklinde çikolata yapıp yiyenler bu modern devletler değil mi? Nasıl bu modern ve hümanist devletler gerçekten bunu yapar mı? Yapar efendim yapar. Dahası utanmaz, çocuk eli kesen adamın(2. Leopold) heykelini Avrupa’nın göbeğine dikerler. Günümüzde de utanmadan bizlere terörist, katil, çağ dışı derler. Kurdukları hümanist ve medeni sistem bizlere her gece, “Biz rahat rahat zulmedelim, zulme uğrayanlar sizler medeni olun ve bizlere karşı gelmeyin.” diye fısıldar. Aslında günümüzde kurdukları barış dünyasının temeli de budur. Günümüzdeki savaşsız, barış içinde yaşadığımız dünyanın  parolası ise: “Bizler sizleri öldürelim, siz ise asla bizlere karşı savaşmayın.” olmuştur. Küçücük bir bebeğin, annesinin cesedinin yanında üstüne kar yağarken aç, susuz ağlaması medeniyettir. Ama o bebeğin 10 yaşındaki abisinin kalkıp “Yeter!” diye bağırması ise teröristliktir. Bu olay karşısında ise, “Onlar da çocuk yapmasın!” demek ise akıl tutulmasından başka bir şey değildir. Bahsi geçen bu modern devletlerin zulmetmeyeceği hiçbir, din, ırk, renk yoktur; sadece sırasını bekleyen masum insanlar vardır. Lakin biz müslümanların yapması icap eden şey ise teröristlik yapmaya devam etmektir. Canlı bomba olmak değil, bunlara benzemeden dimdik kendimiz olmaya devam ederek teröristlik yapmaya devam etmektir. Bizlere gösterdikleri ışıltılı vaatlere kapılmadan ve yaptıkları zulümleri unutmadan, direnmeye devam etmek gerekir. Biz Türkler açısından bakıldığında ise tarihimiz bu direnişler ve görkemli zaferlerle doludur. Günümüzdeki siyasi veya ekonomik durumlar ne olursa olsun, Medine Müdafaası’ndaki Fahrettin Paşa gibi Plevne Muharebe’sindeki Osman Paşa gibi direnmek. Çanakkale Savaşı’ndaki gibi kıyametin içinden zaferle çıkmak. Mustafa Kemal Atatürk gibi memleketi emperyalistlerden kurtarmak bizler için imkansız olmasa gerek. Yeter ki modernizme kapılıp kim olduğumuzu ve karşımızda kimler olduğunu unutmayalım.